Maamavasatatam

சங்கீத சாம்ராஜ்யம்

பாடல்களை பற்றி பேச்சு வரும் போது, ஒரு குறிப்பிட்ட பாடலை சொல்லி – இந்தப் பாடலை கேட்டு ரொம்ப நாளாகி விட்டது என்று பேச்சு வாக்கில் சொன்னால், அது எந்த பாடலானாலும் சரி அடுத்த முறை சந்திக்கும் சமயம் கண்டிப்பாக அம்மா மிகவும் பாங்காக பாடி விடுவார். சில முறை கச்சேரிகளும் பாடி விடுவாராம் டிகேபி அவர்கள். இதைப் பார்த்து இப்படி ஒரு பாடாந்தரமா என்று ஆச்சரியப்படுவார்.

தியாகராஜர் க்ருதியில் “ரார ஸீதா” (ஹிந்தோள வஸந்தம்) யாருமே பாடுவது இல்லை என்று சொன்னால் ஒரு வாரத்தில் அதை கற்று கொண்டு – அழகாக அடுத்த கச்சேரியில் பாடுவாராம். இதைப் பாடுவதாக இருக்கிறேன் என்று முன்கூட்டி ஏதும் சொல்லமாட்டாராம். மெலிதாக இழையோடும் சிரிப்போடு அந்த பாடலை பாடுவாராம், அப்பா மகிழ்ந்து வாசிப்பாராம். ”டிகேபி அவர்களுக்கு தெரியாத பாடலே இல்லை.எதைக் கேட்டாலும் அடுத்த கச்சேரி அல்லது 15 நாட்களுக்குள் பாடி விடுவார். திருப்புகழ் கூட அப்படித்தான். நல்ல பாடாந்தரம் இல்லாவிட்டால் இப்படி யாராலும் பாட முடியாது” என்று வியந்து சொல்வார்.

இதைப் போல் அப்பாவுக்கு மிகவும் பிடித்த RTP (ஜகன் மோஹினி) ஸ்ரீராம ஜெயராம. அதுவும் தவிர சில கீர்த்தனைகளின் பல்லவியாக அமைத்து பாடி இருக்கிறார். அவற்றை அப்பா குறிப்பிட்டு சொல்லி இருக்கிறார். பரமபாவன – பூர்வி கல்யாணி, எந்தரோ மஹாநுபாவலோ – அதில் காம்போதி அமைத்து பாடுவார். மாமவ பட்டாபிராம – கண்ட நடையில் பாடுவார். நயின பிள்ளை போட்ட “நெஞ்சே நினை அன்பே” – இது அவருக்கு பிடித்தமான ஒன்று. இதற்கு இருவரும் (அப்பாவும் டிகேபி அவர்களும்) நிறைய உழைத்து திஸ்ரம், சதுஸ்ரம், கண்டம் என்றெல்லாம் ஜோடனை செய்து, டிகேபி பாட, அப்பா வாசிக்க –அடடா! என்ன பாடாந்தரம், என்ன வாசிப்பு என்று வியந்து போற்றாதவர்களே இல்லை.

- லலிதா சிவகுமார்.